پسران بود . پدرشان مردى صالح بود . پروردگار تو مى خواست آن دو به حدّ رشد برسند و گنج خود را بيرون آرند . و من اين كار را به ميل خود نكردم . رحمت پروردگارت بود اين است راز آن سخن كه گفتم : تو . را شكيب آن نيست . ( فاستجبنا له و وهبنا له يحيي و اصلحنا له زوجه انّهم كانوا يسارعون في الخيرات و يدعوننا رغباً و رهباً و كانوا لنا خاشعين . ) 137 دعايش را مستجاب كرديم و به او يحيى را بخشيديم و زنش را برايش شايسته گردانيديم . اينان ، در كارهاى نيك شتاب مى كردند و با بيم و اميد ، ما را خواندند و در برابر ما خاشع بودند . ( و جعلها كلمهً باقيهً في عقبه لعلهم يرجعون . ) 138 و اين سخن را در فرزندان خود سخنى پاينده كرد ، باشد كه به خدا باز گردند . ( فقلت استغفروا ربّكم انّه كان غفّاراًيرسل السّماء عليكم مداراًو يمددكم باموالٍ و بنين و يجعل لكم جنّاتٍ و يجعل لكم انهاراً ) 139 سپس گفتم ، از پروردگاتان آمرزش بخواهيد كه او آمرزنده است ، تا از آسمان برايتان پى در پى باران فرستد ، و شما را به اموال و فرزندان مدد كند و برايتان بُستانها و نهرها بيافريند . و اينك به ذكر روايات مربوط به بحث ، مى پردازيم . امام باقر و صادق - عليهماالسلام - مى فرمايند : " يحفظ الاطفال بصلاح آبائهم كما حفظ اللّه الغلامين بصلاح ابويهما . 140 " كودكان به شايستگى پدرانشان حفظ مى شوند ، چنان كه خداوند آن دو نوجوان را به سبب شايستگى پدرشان حفظ كرد .